برسى روايت مىكند : " ان رجلًاقال لعلي بن الحسين - عليهما السلام - بماذا فضلنا علي اعدائنا و فيهم من هو اجمل منا ؟ فقال له الامام - عليه السلام - أتحب ان تري فضلك عليهم ؟ فقال : نعم . فمسح يده علي وجهه و قال انظر ! فنظر فاضطرب و قال : جعلت فداك ردّني الي ما كنت فاني لم ارفي المسجد الا دبّاًو قرداًو كلبا فمسح يده علي وجهه فعاد الي حاله . ) 63 مردى به امام سجاد ( ع ) عرض كرد : چرا ما بر دشمنان خود برترى داده شده ايم در حالى كه در ميان ايشان كسانى زيباتر از ما يافت مى شوند ؟ امام ( ع ) فرمود : آيا دوست دارى فضل خود را بر ايشان مشاهده كنى ؟ عرض كرد : آرى . پس حضرت دست خود را بر چهرهء او كشيد و فرمود نگاه كن . او همين كه نگاه كرد ، پريشان شد و گفت : قربانت گردم مرا به حال نخست خود بازگردان كه من در مسجد جز خرس و ميمون و سگ نمى بينم . حضرت دستى بر چهرهءاو كشيد و او به حال نخست خود باز گشت . امام باقر ( ع ) مى فرمايد : " يحشر المكذبون بقدره تعالي من قبورهم قد مسخوا قردة و خنازير . 64 " دروغ پردازان به قدرت الهى ، در حالى از گورهاشان برانگيخته مى شوند كه به ميمون و خوك بدل شده اند . داود بن فرقد به نقل از برادرش مى گويد از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مى فرمود : " انّ المتكبرين يجعلون في صور الذّرّيتوطاهم الناس حتي يفرغ اللّه من الحساب . 65 " همانا متكبران به صورت ذرّه در خواهند آمد كه مردم ، آنها را زير پاى مى نهند تا آنگاه كه خداوند كار حساب را به پايان برد .